รีวิว Kin โดย Tayari Jones: เรื่องราวอันหลอกหลอนของการไร้แม่

Kin โดย Tayari Jones: เรื่องราวอันหลอกหลอนของการไร้แม่

แอนนี่และเวอร์นิช (หรือที่แอนนี่เรียกว่า นีซีย์) เป็น ‘เพื่อนกันมาตั้งแต่เกิด’ เติบโตมาในบ้านเกิดของพวกเธอที่เมืองฮันนี่ยซัคเคิล รัฐลุยเซียนา ในช่วงทศวรรษ 1950 ของอเมริกา ตัวละครเอกถูกนิยามด้วยการขาดแม่และการขับเคลื่อนที่แตกต่างกันเพื่อหลีกหนีโศกนาฏกรรมส่วนตัวและโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ในนวนิยายอันหลอกหลอนเรื่องความเป็นแม่และมิตรภาพของพี่น้องนี้ Tayari Jones ได้เขียนถึงความไม่รู้จัก – เราจะรู้จักคนอื่นได้มากแค่ไหน หรือแม้แต่รู้จักตัวเราเองได้มากแค่ไหน

ตัวละครทั้งสองซึ่งเล่าเรื่องสลับบทกัน ‘ไม่ได้เหมือนกัน แต่ก็ยังคงเหมือนกัน’ แต่ละคนได้รับการดูแลจากผู้หญิงที่เปรียบเสมือนแม่ ไม่ว่าจะเป็นคุณย่า คุณป้า และต่างก็ให้ความหมายซึ่งกันและกันในการดำรงอยู่โดดเดี่ยวที่เต็มไปด้วยคำถาม: ‘เมื่อคุณไม่มีแม่ คุณก็ไม่รู้จริงๆ ว่าคุณเป็นใคร’ แม่ของแอนนี่ทิ้งเธอไป แต่ดูเหมือนว่ายังมีชีวิตอยู่ที่เมมฟิส และแอนนี่หมกมุ่นอยู่กับการปรองดองกับแม่ของเธอ ส่วนแม่ของนีซีย์นั้นจากไปตลอดกาล ถูกพ่อของนีซีย์ฆาตกรรม ในขณะที่คนหนึ่งยังคงมีความหวัง อีกคนกลับไม่มีเลย และนี่คือจุดเปลี่ยนในอนาคตของพวกเธอ

ในขณะที่นีซีย์เลือกเส้นทางชีวิตที่สมเหตุสมผลและมั่นคง – เข้าวิทยาลัย แต่งงานแบบดั้งเดิม – แอนนี่กลับตกต่ำลงจากโศกนาฏกรรมหนึ่งไปอีกโศกนาฏกรรมหนึ่ง หมกมุ่นอยู่กับความคิดถึงแม่ที่หายไป จะเรียกว่าโชคชะตา หรือรูปแบบหนึ่งของการโศกเศร้าก็ได้ ‘มีการสูญเสียพื้นฐานกว่านี้หรือไม่ รอยร้าวที่รุนแรงกว่าที่เกิดจากการสูญเสียผู้ที่ให้กำเนิดคุณหรือไม่?’

สำนวนโวหารอันสะกดจิตใจของโจนส์ดึงดูดคุณให้เข้าไป และเธอก็สอดแทรกแนวคิดเรื่องการเป็นแฝด การเป็นสองเท่า และการเป็นคู่ปรับกันตลอดทั้งนวนิยาย ซึ่งช่วยบรรเทาความเศร้าโศกและทำให้จุดหักเหของเรื่องโดดเด่น ‘ความจริงบางอย่างนั้นขมขื่นเกินกว่าที่จะเก็บไว้ในลิ้น’ เราได้รับรู้; ความรุนแรงและความน่าสลดใจที่โหดร้ายถูกเก็บไว้นอกหน้ากระดาษเมื่อตัวละครทั้งสองต้องเผชิญกับรอยร้าวของการเหยียดเชื้อชาติและชนชั้น (มีเหตุการณ์บนรถบัส และอีกเหตุการณ์หนึ่งในร้านซักอบผ้า ซึ่งโจนส์แสดงความยับยั้งชั่งใจได้อย่างน่าทึ่ง) เธอใช้อุปกรณ์ทางวรรณกรรมแบบจดหมายในนวนิยายที่ได้รับรางวัล Women’s Prize เรื่อง An American Marriage อีกครั้ง เพื่อเชื่อมโยงผู้หญิงทั้งสองผ่านถ้อยคำเมื่อเวลาทำให้พวกเธอต้องแยกจากกัน เมื่อพวกเธอได้กลับมาพบกันอีกครั้ง พวกเธอจะจดจำตัวตนที่พวกเธอแต่ละคนกลายเป็นได้หรือไม่ ตอนนี้มีชุดความลับใหม่ติดตัวมาด้วย ‘ฉันพยายามตัดสินใจว่าความลับกับการโกหกเป็นฝาแฝด พี่สาวน้องสาวกัน หรือแค่ลูกพี่ลูกน้องกัน’

ท้ายที่สุดแล้ว นวนิยายเรื่องนี้วิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณรักอย่างไม่เห็นแก่ตัว ไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ได้รับการตอบแทน สู่ความมืดมิด; เมื่อความรักของแม่ หรือการขาดแคลนความรักนั้น กลายเป็นพิษและเป็นภัย; และเมื่อความรักของแม่ ซึ่งควรจะหล่อเลี้ยงและจรรโลงจิตวิญญาณของคุณ กลับกลายเป็นสิ่งที่บั่นทอนและทำลายมัน (‘ทุกสิ่งต้องการน้ำเพื่ออยู่รอด แต่ไม่มากจนเกินไป นั่นคือความขัดแย้งของน้ำ คุณต้องการมัน แต่มันสามารถฆ่าคุณได้’) บางครั้งก็เร่งรีบ บางครั้งก็ลึกซึ้ง Kin เป็นเรื่องราวเตือนใจเกี่ยวกับขีดจำกัดของความรัก ทั้งที่แสดงออกและที่ได้รับ: ‘ความรักที่ฉันได้เรียนรู้คือความรับผิดชอบของผู้ที่กำลังรัก อีกฝ่ายไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วมในเรื่องนี้’ และ ‘นั่นคือเหตุผลที่คุณต้องระมัดระวังว่าคุณจะมอบมันให้ใคร พวกเขาสามารถเอาความรักของคุณไปใส่ไว้ในกระเป๋าหลังและไม่คืนกลับมาเลย’

‘การโศกเศร้าเป็นเหมือนมนตร์สะกด’ และด้วย Kin โจนส์ได้ร่ายมนตร์ใส่ผู้อ่าน ทำให้เรารู้สึกว่ามีบางสิ่ง – อย่างเงียบๆ แทบไม่รู้ตัว – ได้ก่อตัวขึ้นในจิตวิญญาณของเรา

Kin โดย Tayari Jones จัดพิมพ์โดย Oneworld (ราคา 18.99 ปอนด์) เพื่อสนับสนุน Guardian ซื้อสำเนาได้ที่ guardianbookshop.com อาจมีค่าจัดส่ง

ที่มา: The Guardian