⚡ ข่าวด่วน
|
🌤️ กำลังโหลด... | 📅 13 พฤศจิกายน 2569

SpaceX เตรียมพยายามจับจรวด Starship ยักษ์ใหญ่ 2 ส่วนพร้อมกัน

🕒 14 พฤศจิกายน 2569 ⏱️ อ่าน 9 นาที 👁️ 1 วิว ✍️ ฝ่ายข่าวต่างประเทศ ทีมข่าว ThaiPTV
จรวดกำลังพุ่งทะยานขึ้นกลางภาพ โดยมีหอปล่อยอยู่ทางซ้ายมือ จรวดเป็นเงาดำตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าอ่อนที่มีเมฆบางๆ กระจายอยู่เล็กน้อย ทั้งสองข้างของจรวดมีกลุ่มเมฆสีเทาดำพวยพุ่งขึ้นมา มีร่องรอยสีขาวอยู่ใต้จรวดทันที และเมฆบนพื้นดินบางส่วนก็เรืองแสงสีส้ม
จรวด Starship เป็นจรวดที่สูงที่สุด หนักที่สุด และทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยบินมา

บริษัท SpaceX ของนายอีลอน มัสก์ เตรียมพยายามจับจรวด Starship ขนาดมหึมาทั้งสองส่วนหลังจากที่จรวดถูกปล่อยขึ้นในการทดสอบเที่ยวบินครั้งต่อไปในวันศุกร์นี้

บริษัทของนายมัสก์จะใช้แขนกลที่ได้รับฉายาว่า ‘ตะเกียบ’ บนหอปล่อยเพื่อจับชิ้นส่วนจรวดกลางอากาศขณะที่พวกมันเดินทางกลับสู่โลก

หากสำเร็จ นี่จะเป็นการกู้คืนจรวดที่เดินทางสู่อวกาศได้เต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก ซึ่งจะเปิดทางให้ Starship สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้เพื่อการบินซ้ำๆ กัน

หน่วยงานอวกาศของสหรัฐฯ หรือ NASA จะเฝ้าจับตาเที่ยวบินนี้อย่างใกล้ชิด เนื่องจากจรวด SpaceX มีบทบาทสำคัญในโครงการ Artemis ซึ่งจะส่งนักบินอวกาศลงจอดบนดวงจันทร์

ตรงกลางภาพเป็นหอปล่อยจรวดที่ใช้ในการปล่อยจรวด ท้องฟ้าเป็นช่วงรุ่งสางหรือพลบค่ำ มีสีฟ้าไปทางด้านบนของภาพและมืดลงตรงกลาง พร้อมแสงเรืองรองสีส้มจากดวงอาทิตย์ซึ่งมองเห็นเป็นแผ่นดิสก์เล็กๆ บนขอบฟ้าทางด้านขวา บูสเตอร์สามารถมองเห็นได้ทางด้านขวาของยอดหอปล่อย มีควันดำจำนวนมากรอบๆ ตัวบูสเตอร์ มีเปลวไฟพุ่งออกมาประมาณหนึ่งในสามของความสูง และมีควันขาวพุ่งออกมาจากส่วนล่างของบูสเตอร์ ทั่วส่วนล่างของหน้าจอมีข้อมูลมากมายแสดงจำนวนเครื่องยนต์ที่กำลังทำงาน ความเร็วและระดับความสูงของบูสเตอร์ และเวลาที่ผ่านไปในการทดสอบเที่ยวบินนับตั้งแต่การปล่อยจรวด ทางด้านขวาเป็นข้อมูลที่คล้ายกันสำหรับส่วนบนของจรวดซึ่งยังคงทำการบินอยู่ในจุดนี้
ส่วนล่างของ Starship ถูกกู้คืนมาแล้วสามครั้งด้วย ‘ตะเกียบ’ บนหอปล่อย

จรวดความสูง 124 เมตร มีกำหนดปล่อยจากฐานปล่อย Starbase ในรัฐเท็กซัส เวลา 16:45 น. ตามเวลาท้องถิ่น (22:45 น. ตามเวลา GMT) โดยมีช่วงเวลาปล่อย 75 นาที

หลังจากผ่านไปหกนาทีครึ่ง จะมีการพยายามจับส่วนแรกเมื่อส่วนล่างของจรวด ซึ่งคือบูสเตอร์ Super Heavy กลับมายังหอปล่อย

ส่วนบนของจรวดที่เรียกว่า ‘Ship’ จะเดินทางต่อไปยังอวกาศและปล่อยดาวเทียม 26 ดวง ดาวเทียมเหล่านี้จะประกอบกันเป็นกลุ่มดาวเทียม Starlink ที่ให้บริการอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงจากอวกาศ

จากนั้น Ship มีกำหนดโคจรรอบโลก 14 รอบ ก่อนจะกลับมาเพื่อพยายามจับครั้งที่สองประมาณ 22 ชั่วโมงครึ่งหลังจากการปล่อย

จนถึงขณะนี้ SpaceX สามารถจับบูสเตอร์ Super Heavy ได้ในการทดสอบเที่ยวบินสามครั้งก่อนหน้านี้ แต่ส่วนบนของจรวดซึ่งเพิ่งเข้าสู่วงโคจรเป็นครั้งแรกในเดือนกันยายน ยังไม่เคยถูกจับด้วยตะเกียบ

แทนที่จะถูกจับ ส่วนบนของจรวดได้ตกลงสู่มหาสมุทร

SpaceX กล่าวว่าจะตัดสินใจลองจับ Ship ก็ต่อเมื่อได้ประเมินยานอย่างระมัดระวังในขณะที่อยู่ในอวกาศ หากตรวจพบปัญหาใดๆ ก็มีจุดต่างๆ ในระหว่างเที่ยวบินที่ส่วนจรวดสามารถนำลงสู่มหาสมุทรได้

ท้องฟ้าสีดำมืดมิดกินพื้นที่สองในสามส่วนบนของภาพ ในส่วนหน้าและเยื้องไปทางขวาเล็กน้อยมีจรวดสีขาวขนาดใหญ่ตั้งตรงอยู่บนพื้นผิวที่เป็นลูกคลื่นสีเทา ไกลออกไปในท้องฟ้าสีดำมืดมิดคือดาวเคราะห์สีน้ำเงินซึ่งอยู่เหนือขอบฟ้าของพื้นผิวที่ไม่มีลักษณะเฉพาะของดวงจันทร์ มีแถวไฟแนวนอนอยู่ใกล้ส่วนบนของจรวดทรงซิการ์
ยานลงจอดของ SpaceX สามารถพานักบินอวกาศลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์ได้

การสร้างจรวดที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างเต็มรูปแบบเป็นความทะเยอทะยานที่ยาวนานของ SpaceX ในปี 2015 บริษัทได้กลายเป็นบริษัทแรกที่ลงจอดส่วนหนึ่งของจรวดในแนวตั้งด้วยบูสเตอร์ Falcon 9

จรวด Falcon 9 บินได้มากกว่าร้อยครั้งต่อปี และความสามารถในการนำส่วนล่างของจรวดกลับมาใช้ใหม่ได้ช่วยลดต้นทุนการปล่อยจรวดได้อย่างมาก

แต่การลงจอดจรวด Starship ทั้งลำสามารถยกระดับไปอีกขั้นได้ ศาสตราจารย์มัลคอล์ม แมคโดนัลด์ ประธาน Royal Aeronautical Society กล่าว

“การจับได้ทั้งสองส่วนที่ประสบความสำเร็จจะดูน่าตื่นตาตื่นใจ แต่การนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างเต็มรูปแบบมีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงเศรษฐศาสตร์ของการเข้าถึงอวกาศได้อย่างสิ้นเชิง” เขากล่าว

“เที่ยวบินที่ประสบความสำเร็จเพียงครั้งเดียวจะไม่พิสูจน์โมเดลนั้น แต่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ จากการแสดงให้เห็นว่า Starship สามารถบินได้ ไปสู่การแสดงให้เห็นว่า Starship สามารถปฏิบัติการได้อย่างไร”

ภารกิจ Artemis III ของ NASA คืออะไร และอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป?

หลังจากที่ SpaceX เข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์เมื่อต้นปีนี้ ผู้ถือหุ้นจะติดตามเที่ยวบินนี้อย่างใกล้ชิด เช่นเดียวกับหน่วยงานอวกาศของสหรัฐฯ

ความคืบหน้าของ Starship มีนัยยะโดยตรงต่อความพยายามของ NASA ในการส่งมนุษย์ลงจอดบนดวงจันทร์ในปี 2028 ซึ่งเป็นกรอบเวลาที่ทะเยอทะยานอย่างมาก

SpaceX ได้รับสัญญาจาก NASA ให้ปรับแต่ง Ship ให้เป็นยานลงจอดที่จะพานักบินอวกาศลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์ในที่สุด

แต่ไม่ใช่เพียงบริษัทเดียวที่ทำงานร่วมกับหน่วยงานอวกาศของสหรัฐฯ บริษัท Blue Origin ซึ่งเป็นของเจฟฟ์ เบซอส มหาเศรษฐีคู่แข่งด้านเทคโนโลยี ก็มีสัญญาในการใช้จรวด New Glenn และยานลงจอดของตนสำหรับการลงจอดบนดวงจันทร์เช่นกัน

ทั้งสองบริษัทจะมีบทบาทสำคัญในภารกิจ Artemis III ซึ่งปัจจุบันวางแผนไว้สำหรับฤดูร้อนปี 2027 ซึ่งเป็นตารางเวลาที่ท้าทายอีกครั้ง ภารกิจนี้จะเห็นนักบินอวกาศสี่คนในยานอวกาศ Orion ของ NASA พยายามเชื่อมต่อกับยานลงจอดของทั้ง SpaceX และ Blue Origin

Starship จะต้องมีความก้าวหน้าอย่างมากในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเพื่อตอบสนองข้อผูกพันเหล่านี้ ซึ่งอัตราการพัฒนาของจรวดช้ากว่าที่ SpaceX ตั้งใจไว้มาก

แต่ Blue Origin ก็มีงานต้องทำอีกมากเช่นกัน บริษัทประสบปัญหาครั้งใหญ่เมื่อต้นปีนี้เมื่อจรวดระเบิด ทำให้ฐานปล่อยในฟลอริดาเสียหายทั้งหมด Blue Origin เคยกล่าวว่าจะกลับมาดำเนินการได้ภายในสิ้นปีนี้ แต่การกลับมาบินได้ถูกเลื่อนออกไปเป็นต้นปี 2027

NASA กำลังอยู่ภายใต้ความกดดันเพื่อให้เป็นไปตามกำหนดเวลา ผู้บริหารของหน่วยงาน นายจาเร็ด ไอแซคแมน กล่าวว่าสหรัฐฯ กำลังแข่งขันกับจีนเพื่อไปยังดวงจันทร์ โดยจีนมีแผนจะส่งนักบินอวกาศ (ไท่คงหนี่ว์) ลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ภายในปี 2030

ที่มา: BBC News

แชร์ข่าวนี้: Facebook X (Twitter) LINE

📰 ข่าวที่เกี่ยวข้อง