COP31: นโยบายภูมิอากาศไม่พอ เนปาลต้องการเงินสดช่วยเหลือ

การประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศทุกครั้งดำเนินไปด้วยภาพลวงตาเดิมๆ ที่ว่าคำมั่นสัญญาครั้งต่อไปจะสามารถกอบกู้เราได้ในที่สุด แต่มันจะไม่เป็นเช่นนั้น เงินที่ประเทศร่ำรวยให้คำมั่นสัญญาว่าจะมอบให้ประเทศยากจนไม่ได้มาถึงในระดับที่โฆษณาไว้ และการแสร้งทำเป็นว่ามันเป็นเช่นนั้นกลับกลายเป็นธุรกิจหลักทางการทูตด้านสภาพภูมิอากาศ

เหลือเวลาไม่ถึง 9 สัปดาห์ก่อนการประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศ COP31 ของสหประชาชาติจะเปิดฉากขึ้นที่เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี งานที่แท้จริงไม่ใช่การให้คำมั่นสัญญาที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม แต่เป็นการทำให้เงินทุนที่มีอยู่แล้วไปถึงมือผู้คนที่กำลังจมอยู่กับผลพวงของวิกฤตนี้

เนปาลเผชิญหน้าวิกฤตแต่เงินช่วยยังไม่มาถึง

เนปาลคือบททดสอบที่เห็นได้ชัดเจน และระบบกำลังล้มเหลวในการช่วยเหลือ เมื่อปลายเดือนที่แล้วธารน้ำแข็งที่ละลายได้พังทลายลงบริเวณขอบเทือกเขาหิมาลัย ส่งกำแพงหินและน้ำทะลักลงมาตามหุบเขา ทำลายหมู่บ้านทั้งหมดและทำให้ประเทศต้องเผชิญกับความเศร้าระดับชาติ

เนปาลได้ทำทุกอย่างที่ระบบร้องขอ มันได้ดำเนินการผ่านช่องทางที่ถูกต้อง นั่นคือ กองทุนของสหประชาชาติเพื่อการรับมือกับความสูญเสียและความเสียหาย และได้ยื่นคำขอในฐานะประเด็นความรับผิดชอบมากกว่าการกุศล ซึ่งเป็นการระบุที่ถูกต้องสำหรับประเทศที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกน้อยกว่า 0.1 เปอร์เซ็นต์ของทั่วโลก

แต่คำตอบที่ได้คือเป็นไปตามขั้นตอน กองทุนยังไม่ได้ปล่อยเงินแม้แต่ดอลลาร์เดียวตั้งแต่ก่อตั้ง และการตัดสินใจครั้งแรกจะมีขึ้นในเดือนธันวาคมนี้ แม้แต่คณะกรรมการของกองทุนเองก็ยังร้องขอให้มีการประชุมฉุกเฉิน

ลองเปรียบเทียบกับความรวดเร็วที่ทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนไหว ในช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์เดียวกันนี้ ปฏิทินเต็มไปด้วยการรวมตัวกัน: สัปดาห์การเงินด้านสภาพภูมิอากาศในอิสตันบูล, สัปดาห์การประชุมผู้บริหารระดับสูงในกรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน และการประชุมสุดยอดผู้นำแปซิฟิกในปาเลา

ไม่มีปัญหาการระดมพล แต่ไม่ใช่ในรูปแบบของการเคลื่อนย้ายเงินจากบัญชีหนึ่งไปยังอีกบัญชีหนึ่ง กองทุนที่ไม่สามารถส่งเงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐไปยังประเทศที่กำลังโศกเศร้าในเวลาที่ใช้ในการจัดการประชุมระดับสูง 3 ครั้ง ยังไม่ถือว่าเป็นกองทุน แต่เป็นเพียงคำมั่นสัญญาที่มีหัวจดหมายเท่านั้น

ที่มา: South China Morning Post