ความเมตตาของผู้ไม่หวังผลตอบแทน: เมื่อป่วยหนักในจีน แต่พนักงานช่วยดูแลพ่อ
เมื่อผู้เขียนป่วยหนักในเมืองซีอาน ประเทศจีน พนักงานโรงแรมได้แสดงความเมตตาเกินความคาดหมาย โดยดูแลคุณพ่อผู้สูงอายุ และพาไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
“ความเคารพที่ผู้คนมอบให้คุณพ่อในยามที่ฉันป่วยและหมดหนทางนั้นยอดเยี่ยมเกินคำบรรยาย”
ความเมตตาของผู้ไม่หวังผลตอบแทน: เมื่อฉันล้มป่วยหนักในจีน พนักงานโรงแรมเสนอว่าจะพาคุณพ่อผู้สูงวัยไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง พนักงานต้อนรับก็จัดเสื้อให้คุณพ่อของฉันอย่างเบามือ ตอนนั้นเองฉันก็รู้ว่าพวกเขาจะดูแลกันเป็นอย่างดี
ประสบการณ์ป่วยหนักที่ซีอาน
อาการอาหารเป็นพิษกำเริบอย่างรุนแรงเหมือนคลื่นสึนามิ ฉันจำได้ว่าตอนนั้นกำลังอยู่ที่ร้านเกี๊ยว คว้าทิชชูจำนวนมากมาและอาเจียนใส่โดยตรง ฉันไม่เคยป่วยหนักขนาดนั้นมาก่อนในชีวิต ตอนนั้นฉันกำลังเดินทางอยู่ในเมืองซีอาน ประเทศจีน กับคุณพ่อผู้ซึ่งมีอายุ 88 หรือ 89 ปีแล้ว ฉันควรจะต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล แต่ฉันรู้สึกว่าไม่สามารถทิ้งคุณพ่อที่รักให้อยู่คนเดียวได้ ฉันจึงกลับไปที่ห้องพักในโรงแรม ซึ่งฉันต้องนอนอาเจียนทั้งคืน เป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวและน่าอับอายมาก
ในเช้าวันต่อมา ฉันพยายามลากตัวเองไปที่แผนกต้อนรับเพื่อขอโทษสำหรับความเลอะเทอะ และถามว่าจะขอให้ใครสักคนมาทำความสะอาดห้องได้หรือไม่ พนักงานหญิงสูงวัยผู้ไม่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้เดินเข้ามาในห้องของฉันและจัดการทุกอย่างอย่างรวดเร็ว เธอเปลี่ยนผ้าปูที่นอนชุดใหม่ ทำความสะอาดคราบเลอะในห้องน้ำอย่างน่าอัศจรรย์ และยังช่วยเช็ดตัวให้ฉันด้วย ระหว่างทำความสะอาดห้อง เธอก็ตบไหล่ฉันเบาๆ และปลอบโยนฉันโดยไม่พูดอะไรเลย ฉันพยายามให้เงินทิปเธอเมื่อเธอทำความสะอาดเสร็จ แต่เธอปฏิเสธที่จะรับ และยังคงกลับมาตรวจดูอาการของฉันทุกสองสามชั่วโมง
ความเมตตาที่คาดไม่ถึงจากพนักงานโรงแรมจีน
พนักงานทำความสะอาดน่าจะบอกเรื่องอาการของฉันให้แผนกต้อนรับทราบ เพราะต่อมามีพนักงานสาวจากแผนกต้อนรับมาเคาะประตูห้องฉันเพื่อถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือไม่ เธอเสนอว่าจะพาคุณพ่อออกไปเที่ยวข้างนอกในขณะที่ฉันพักผ่อนได้ไหม ฉันตอบไปว่าเราเคยตั้งใจจะไปเยี่ยมชมกองทัพทหารดินเผา เธอจึงบอกว่ากะของเธอกำลังจะหมดแล้ว และยินดีที่จะพาคุณพ่อไปเที่ยว ฉันจำได้ว่าสิ่งสุดท้ายที่เธอทำก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางคือจัดปกเสื้อของคุณพ่ออย่างเบามือ ในตอนนั้นเองฉันก็รู้ว่าพวกเขาจะดูแลกันเป็นอย่างดี
ฉันให้เงินคุณพ่อไปมากมายเพื่อใช้จ่ายตลอดทั้งวัน แต่เมื่อท่านกลับมา ท่านเล่าให้ฟังว่าพนักงานต้อนรับไม่ยอมให้คุณพ่อจ่ายค่าอะไรเลย เธอพาคุณพ่อไปเที่ยวในวันหยุดของเธอ ด้วยค่าแรงเพียงน้อยนิดของตัวเธอเอง ฉันพยายามจะตอบแทนเธอหลายครั้งในภายหลัง แต่เธอก็ปฏิเสธที่จะรับเงินโดยสิ้นเชิง เธอดูแลคุณพ่อของฉันราวกับว่าท่านเป็นปู่ของเธอเอง
“ความเคารพที่ผู้คนแสดงให้คุณพ่อเห็นในยามที่ฉันป่วยและหมดหนทางนั้นยอดเยี่ยมเกินคำบรรยาย และเป็นสิ่งที่ฉันจะจดจำไปตลอดชีวิต” คุณพ่อและฉันโชคดีที่ได้เดินทางไปทั่วโลก แต่เราทั้งคู่ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าไม่เคยได้รับความเมตตาเช่นนี้มาก่อนเลยในประเทศจีน
คุณเคยได้รับประสบการณ์ที่ดีที่สุดจากคนแปลกหน้าอย่างไรบ้าง?
ที่มา: The Guardian
