เหยื่อสาวอินเดียใจสลาย ศาลให้ประกัน 2 คนร้ายคดีรุมโทรมปี 02

หญิงชาวมุสลิมผู้รอดชีวิตจากการถูกกลุ่มชายฉกรรจ์รุมโทรมขณะกำลังตั้งครรภ์ และต้องทนเห็นคนในครอบครัวถึง 14 คนถูกสังหารต่อหน้าต่อตาในเหตุจลาจลรัฐคุชราตเมื่อปี 2002 ออกมาเปิดใจถึงความเจ็บปวด ตกตะลึง และแทบไม่อยากเชื่อความจริง หลังทราบข่าวว่าศาลเพิ่งอนุญาตให้ประกันตัว 2 ในกลุ่มผู้ก่อเหตุ
บิลคิส บาโน ระบุผ่านแถลงการณ์ว่า เธอทราบคำสั่งของศาลสูงสุดผ่านทางรายงานข่าวของสื่อมวลชน พร้อมประกาศว่าจะเดินหน้าต่อสู้เพื่อความยุติธรรมต่อไป โดยชายทั้งสองรายที่ได้รับการปล่อยตัวเป็นหนึ่งในกลุ่มนักโทษ 11 คน ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบชาวฮินดูที่ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตจากการก่อเหตุทำร้ายบาโน
ก่อนหน้านี้ นักโทษทั้งหมดเคยได้รับการปล่อยตัวมาแล้วในปี 2022 ตามคำสั่งของรัฐบาลท้องถิ่นรัฐคุชราต ซึ่งการปล่อยตัวพร้อมภาพการเฉลิมฉลองหน้าเรือนจำในครั้งนั้นจุดกระแสความไม่พอใจไปทั่วโลก จนกระทั่งศาลฎีกาอินเดียมีคำสั่งเพิกถอนการปล่อยตัวดังกล่าวเมื่อต้นปี 2024
ศาลฎีกาอินเดียสั่งพักโทษ-ให้ประกันตัว
ทว่าในคำสั่งสั้นๆ ความยาว 3 หน้า ลงวันที่ 28 ตุลาคม ศาลฎีกาได้อนุญาตให้ประกันตัว บิพินจันด์ คานัยยาลาล โจชี (Bipinchand Kanaiyalal Joshi) และ ประดิป รามันลาล โมธิยา (Pradip Ramanlal Modhiya) พร้อมสั่งพักโทษจำคุกชั่วคราว ระหว่างรอการพิจารณาคำร้องอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลสูงบอมเบย์เมื่อปี 2017 คณะผู้พิพากษาให้เหตุผลว่า นักโทษทั้งสองถูกคุมขังมานานกว่า 17 ปีแล้ว และหนึ่งในผู้ยื่นคำร้องมีความพิการขั้นรุนแรง
โชบา คุปตา ทนายความของบาโน เปิดเผยกับสำนักข่าวบีบีซีเมื่อวันอังคารว่า ข่าวการปล่อยตัวทำให้บาโนหัวใจสลาย เธอบอกว่าบาโนต้องเริ่มการต่อสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรมใหม่อีกครั้ง ทั้งที่เธอไม่มีข้อมูลมาก่อนเลยว่าคดีนี้จะเข้าสู่การพิจารณาของศาลฎีกา และสิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือเหตุการณ์เช่นนี้อาจกระทบต่อศรัทธาที่เธอมีต่อกระบวนการยุติธรรม

คุปตากล่าวเสริมว่า เป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจว่าเหตุใดนักโทษจึงได้รับการประกันตัว เพราะนี่ไม่ใช่คดีอาญาทั่วไป แต่เป็นคดีสะเทือนขวัญที่กระทบกระเทือนมโนธรรมของผู้คนทั่วโลกและมนุษยชาติ
ฝันร้ายข้ามทศวรรษจากเหตุจลาจลคุชราต
เหตุทำร้ายบาโนและครอบครัวถือเป็นอาชญากรรมที่โหดเหี้ยมที่สุดเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์จลาจลรัฐคุชราต ซึ่งมีชนวนเหตุมาจากเหตุเพลิงไหม้รถไฟโดยสารในเมืองโกธรา ทำให้ผู้แสวงบุญชาวฮินดูเสียชีวิต 60 คน ฝูงชนชาวฮินดูจึงบุกเข้าโจมตีชุมชนชาวมุสลิมด้วยความโกรธแค้น เหตุรุนแรงยืดเยื้อนาน 3 วัน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม
เมื่อกลุ่มผู้ก่อจลาจลบุกเข้าเผาบ้านเรือนในหมู่บ้านของบาโน เธอและญาติรวม 17 คนต้องพากันวิ่งหนีตาย ในเวลานั้นเธอมีอายุเพียง 19 ปี มีลูกสาววัย 3 ขวบ และกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สอง

เช้าวันที่ 3 มีนาคม 2002 กลุ่มชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธทั้งดาบและท่อนไม้ดักทำร้ายพวกเขา บาโนเล่าว่า ลูกสาววัย 3 ขวบของเธอถูกกระชากไปจากอกและสังหารทิ้งอย่างทารุณ กลุ่มผู้ก่อเหตุไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นเพื่อนบ้านที่เธอเห็นหน้าแทบทุกวัน คนเหล่านั้นฉีกทึ้งเสื้อผ้าและรุมข่มขืนเธอโดยไม่สนใจเสียงร้องขอชีวิต ขณะที่ลูกพี่ลูกน้องของเธอซึ่งเพิ่งคลอดบุตรได้เพียงสองวันก็ถูกรุมข่มขืนและสังหารพร้อมกับทารกแรกเกิด ส่วนบาโนรอดชีวิตมาได้เพียงเพราะเธอหมดสติไป ทำให้คนร้ายคิดว่าเธอเสียชีวิตแล้ว โดยนอกจากเธอ มีเพียงเด็กชายวัย 7 ขวบและ 4 ขวบอีกสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตจากการสังหารหมู่นี้
คำปฏิญาณสู้ต่อเพื่อลูกสาวและผู้หญิงทุกคน
เส้นทางทวงความยุติธรรมของบาโนเต็มไปด้วยอุปสรรคยาวนาน เจ้าหน้าที่เริ่มจับกุมผู้ต้องหาได้ในปี 2004 หลังจากศาลฎีกาสั่งให้หน่วยสืบสวนกลางเข้ามาทำคดีและย้ายการพิจารณาคดีไปยังนครมุมไบ เนื่องจากมองว่าศาลในรัฐคุชราตอาจไม่สามารถให้ความเป็นธรรมแก่เธอได้
บาโนระบายความอัดอั้นในแถลงการณ์ล่าสุดว่า เธอต้องหลั่งน้ำตาแห่งความเจ็บปวดอีกครั้ง และยังไม่อยากเชื่อว่าศาลฎีกาจะมีคำสั่งออกมาเป็นครั้งที่สองโดยไม่แม้แต่จะเรียกเธอไปรับฟังข้อมูล
‘ตลอด 24 ปีที่ผ่านมา ฉันลุกขึ้นสู้เพื่อความยุติธรรมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่วันนี้ฉันกลับรู้สึกว่าความยุติธรรมที่ต่อสู้อย่างยากลำบากกำลังหลุดลอยไป และฉันกลัวเหลือเกินว่าจะต้องสูญเสียศรัทธาในกระบวนการยุติธรรมไปอีกครั้ง’
บาโนยืนยันว่าจะเดินหน้าคัดค้านคำสั่งนี้ เพื่อลูกๆ ของเธอที่ไม่ควรต้องเติบโตมาพร้อมกับความหวาดกลัวและบาดแผลทางใจไปตลอดชีวิต และเพื่อ ซาเลฮา ลูกสาววัย 3 ขวบที่ควรจะได้มีชีวิตอยู่ต่อ รวมถึงเพื่อผู้หญิงทุกคนในสังคมที่ไม่ควรต้องเผชิญกับบททดสอบอันโหดร้ายเช่นนี้ตลอดไป
ทั้งนี้ นเรนทรา โมดี นายกรัฐมนตรีอินเดีย ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีรัฐคุชราตในช่วงที่เกิดเหตุจลาจลดังกล่าว และเคยเผชิญเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าดำเนินมาตรการไม่เพียงพอที่จะระงับเหตุรุนแรง ทว่าเขาปฏิเสธข้อกล่าวหามาโดยตลอดและไม่เคยกล่าวขอโทษ ขณะที่คณะกรรมการของศาลฎีกาเคยระบุในปี 2013 ว่าหลักฐานไม่เพียงพอที่จะดำเนินคดีกับเขา แต่ฝ่ายวิพากษ์วิจารณ์ยังคงมองว่าเขาต้องมีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์นองเลือดที่เกิดขึ้นภายใต้การบริหารของเขา
ที่มา: BBC News