ดีลน้ำมันเวเนซุเอลาของทรัมป์: ทำไมจีนจึงเฝ้ารอได้

เมื่อประธานาธิบดีสหรัฐฯ โดนัลด์ ทรัมป์ ประกาศเมื่อวันที่ 28 สิงหาคมว่า สหรัฐฯ ได้เข้าควบคุมเสียงข้างมากในแหล่งน้ำมันของเวเนซุเอลาประมาณ 6.5 หมื่นล้านบาร์เรล ผ่านบริษัทเอกชนชื่อ นอร์ทอเมริกันบลูเอนเนอร์จีพาร์ทเนอร์ส (NABEP) เขากล่าวว่านี่คือ ‘ข้อตกลงน้ำมันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์’

เอกสารข้อเท็จจริงจากทำเนียบขาวระบุรายละเอียดดังนี้: สัมปทาน 100 ปีของ NABEP ในแหล่งน้ำมัน 17 แห่งที่มีปริมาณสำรองที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว 6.5 หมื่นล้านบาร์เรล, หุ้น 35 เปอร์เซ็นต์ของเพนตากอน, การซื้อน้ำมัน 20 เปอร์เซ็นต์จากกระทรวงการต่างประเทศในราคาทุนพร้อมสิทธิ์ปฏิเสธการซื้อก่อน และสิทธิ์การยับยั้งของวอชิงตันในการแต่งตั้งสมาชิกคณะกรรมการ ซึ่งส่วนใหญ่ต้องเป็นพลเมืองสหรัฐฯ

สำนักข่าวรอยเตอร์สอ้างคำกล่าวของเจ้าหน้าที่สหรัฐฯ รายหนึ่งที่ไม่เปิดเผยชื่อว่า ‘เรากำลังเปิดตลาดสหรัฐฯ สำหรับน้ำมันนี้ ซึ่งเดิมเคยส่งไปจีน’

นี่ไม่ใช่การคว่ำบาตร แต่เป็นการขับไล่ผู้ประกอบการด้านพลังงานที่เป็นคู่แข่งทางยุทธศาสตร์ในประเทศที่สามโดยผ่านตัวแทนที่ควบคุมโดยรัฐบาลสหรัฐฯ อาจเรียกได้ว่าเป็น ‘แม่แบบเวเนซุเอลา’

การดำเนินการตามหลักการใหม่ของการเวนคืนทางอ้อมอย่างเต็มรูปแบบครั้งแรกนี้ ควรทำความเข้าใจควบคู่ไปกับ ‘วันดีเดย์ทางเศรษฐกิจ’ ของรัฐบาลสหรัฐฯ ที่มีต่ออิหร่าน

คำกล่าวอ้างของทรัมป์เกี่ยวกับปริมาณ 6.5 หมื่นล้านบาร์เรลเป็นเรื่องจริง แต่ก็ไม่เหมือนกับที่ฟังดู เวเนซุเอลาเป็นเจ้าของน้ำมันดิบประมาณ 3.03 แสนล้านบาร์เรลในใต้ดิน ซึ่งคิดเป็นประมาณ 17 เปอร์เซ็นต์ของอุปทานทั่วโลก แต่ปัจจุบันประเทศผลิตน้ำมันได้เพียง 1 ล้านบาร์เรลต่อวัน หรือประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ของผลผลิตทั่วโลก

Rystad Energy ประมาณการว่าการฟื้นฟูการผลิตให้กลับไปที่ 3 ล้านบาร์เรลต่อวันจะต้องใช้เงินทุน 1.83 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ตลอดระยะเวลา 15 ปี ซึ่งเป็นจำนวนที่เกินกว่าที่ NABEP ให้คำมั่นไว้ว่าจะลงทุนสูงสุด 1 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ

เดลซี่ โรดริเกซ ประธานาธิบดีเฉพาะกาลของเวเนซุเอลา คาดการณ์รายได้จากค่าภาคหลวงและภาษีที่ 2.09 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในระยะเวลา 25 ปี ในขณะที่ทำเนียบขาวระบุตัวเลขไว้ที่ประมาณ 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ

ที่มา: South China Morning Post