ไต้หวันใช้หนี้เป็นเครื่องมือเตือนพันธมิตรที่ยังเหลืออยู่

ในวาทกรรมร่วมสมัย ‘กับดักหนี้’ มักถูกผูกโยงกับกรุงปักกิ่งเกือบจะแต่เพียงผู้เดียว สื่อตะวันตก คลังสมอง องค์กรพัฒนาเอกชน และผู้กำหนดนโยบายตั้งแต่กรุงวอชิงตันไปจนถึงกรุงบรัสเซลส์ มักเตือนประเทศกำลังพัฒนาถึงอันตรายของการกู้ยืมเงินทวิภาคีจากจีน อย่างไรก็ตาม ข้อพิพาทเรื่องหนี้ของเกรนาดาเมื่อสิบปีก่อน และปัญหาปัจจุบันของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ (SVG) เสนอเรื่องราวที่แตกต่างและมักถูกละเลย: การใช้หนี้เป็นเครื่องมือโดยไต้หวัน

เป็นเวลาหลายปีที่เกรนาดาประสบปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจอย่างหนัก หลังจากพายุเฮอริเคนอีวานพัดถล่มประเทศจนเสียหายยับเยินในปี 2004 รัฐบาลเกรนาดาได้ตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ที่จะเปลี่ยนการรับรองทางการทูตจากไต้หวันไปเป็นจีนในปี 2005 ในขณะนั้นเกรนาดามีประชากรมากกว่า 100,000 คนเล็กน้อย และเศรษฐกิจของประเทศก็ย่ำแย่ลงเมื่อถูกพายุเฮอริเคนอีกลูกพัดถล่มในปี 2005

ปัจจุบัน ไต้หวันได้รับการรับรองจาก 12 รัฐเท่านั้น โดยสี่รัฐในจำนวนนั้น ได้แก่ เฮติ เซนต์คิตส์และเนวิส เซนต์ลูเซีย และ SVG ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน การที่เกรนาดาเปลี่ยนฝ่ายทางการทูตจึงเป็นผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อไต้หวัน แต่การตัดสินใจดังกล่าวเกิดจากความจำเป็น เพราะประเทศต้องการสภาพคล่องเร่งด่วนและการสร้างโครงสร้างพื้นฐานใหม่ ซึ่งมีเพียงกรุงปักกิ่งเท่านั้นที่เต็มใจให้ ตามรายงานอย่างเป็นทางการ ความเสียหายจากพายุอีวานคาดว่าจะสูงกว่า 200% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ บ้านเรือนกว่า 90% เสียหายหรือถูกทำลาย และประชากรครึ่งหนึ่งไร้ที่อยู่อาศัย

การตอบสนองของไต้หวันรวดเร็วและก้าวร้าว ในฐานะเจ้าหนี้ทวิภาคีรายใหญ่ที่สุดของเกรนาดาในขณะนั้น กรุงไทเปมองว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการทรยศ แทนที่จะร่วมมือกับเจ้าหนี้รายอื่นเพื่อปรับโครงสร้างหนี้ กรุงไทเปกลับฟ้องเกรนาดาในศาลนิวยอร์กเพื่อเรียกเก็บเงินเต็มจำนวนที่ค้างชำระ จึงเริ่มต้นการต่อสู้ทางกฎหมายที่โหดร้ายยาวนานเป็นสิบปี ไต้หวันใช้สัญญาเงินกู้ที่สละสิทธิ์ความคุ้มกันของรัฐบาลเป็นอาวุธ โดยพยายามยึดรายได้ของเกรนาดาจากบริษัทเดินเรือ บริษัทขนส่ง และรางวัลจากอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศ

ที่มา: South China Morning Post