วินิซิอุส จูเนียร์ แข้งดังเรอัล มาดริด ส่งข้อความให้กำลังใจเด็กสูญเสียขาในสงครามซูดาน
วินิซิอุส จูเนียร์ ปีกตัวเก่งชาวบราซิลของสโมสรเรอัล มาดริด แห่งสเปน ได้ส่งข้อความสุดเซอร์ไพรส์ถึงเด็กชายวัย 13 ปีชาวซูดาน ผู้ต้องสูญเสียขาทั้งสองข้างจากภัยสงครามในประเทศ
ในห้องมืดแห่งหนึ่งในกรุงไคโร เด็กชายวัย 13 ปีจ้องมองจอโทรทัศน์แทบไม่กะพริบตา ภาพของวินิซิอุส จูเนียร์ ปีกซูเปอร์สตาร์ของเรอัล มาดริด ปรากฏขึ้นบนจอ พร้อมกับกล่าวทักทายเด็กชายโดยตรงเป็นภาษาอาหรับว่า “ซาเฮอร์ มะฮาบา” หรือ “สวัสดีซาเฮอร์”
ซาเฮอร์แทบไม่ขยับตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้าง จ้องมองนักฟุตบอลคนโปรดของเขาไม่วางตา
เราพบซาเฮอร์ครั้งแรกเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ท่ามกลางซากปรักหักพังของกรุงคาร์ทูม เมืองหลวงของซูดาน เขาเป็นเด็กชายตัวเล็กที่เงียบขรึม มีบาดแผลจากสงคราม เป็นหนึ่งในเด็กหลายล้านคนที่มีชีวิตพลิกผันนับตั้งแต่กองทัพซูดานและกองกำลังสนับสนุนเคลื่อนที่เร็ว (RSF) เริ่มสู้รบกันในปี 2023
ปัจจุบันมีเด็กกว่า 17 ล้านคนในซูดานที่ต้องการความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ตามข้อมูลขององค์การยูนิเซฟ ซึ่งระบุว่าสามารถยืนยันตัวเลขเด็กที่ถูกสังหารหรือทุพพลภาพได้อย่างน้อย 4,300 คน แม้จะเชื่อว่าตัวเลขจริงสูงกว่านี้มากก็ตาม
ซาเฮอร์สูญเสียขาทั้งสองข้างจากเหตุโดรนโจมตี เนื่องจากขาดแคลนการรักษาเฉพาะทาง เขาจึงใฝ่ฝันถึงวันที่จะได้เดินและเล่นฟุตบอลได้อีกครั้ง
กว่าหนึ่งปีต่อมา เมื่อเราเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองหลวงของอียิปต์ ซาเฮอร์ก็เข้ามาสวมกอดเราอย่างอบอุ่น มารดาของเขา ฮาบีบาห์ ก็สวมกอดเราเช่นกัน
เด็กชายที่เราจำได้ว่าเป็นคนขี้อายและเก็บตัว แทบจำไม่ได้เลย เขาดูมั่นใจ ขี้เล่น และเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเขากำลังยืนอย่างสง่าบนขาเทียมคู่ใหม่
เกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา กรุงไคโรเป็นบ้านของเขา ที่นี่เขาได้รับการผ่าตัดและฟื้นฟูสมรรถภาพนานหลายเดือน และตอนนี้เขาสามารถเดินและเตะบอลได้อีกครั้ง
เมื่อเราพบกันในปี 2025 เขาเคยบอกเราว่านักฟุตบอลคนโปรดของเขาคือ วินิซิอุส จูเนียร์ เราจึงส่งต่อเรื่องนี้ไปยังดาวเตะเรอัล มาดริด ผู้ที่กล่าวว่าเขาต้องการส่งข้อความวิดีโอส่วนตัวเพื่อเป็นกำลังใจ
เมื่อกลับมาพบกันที่ไคโร เราทุกคนต่างมารวมตัวกันเพื่อรับชมข้อความนั้น
“ผมรับทราบเรื่องราวของคุณ ผมรู้ว่าหลายเดือนที่ผ่านมาคงเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับคุณมาก” นักฟุตบอลชาวบราซิลเริ่มต้น
วินิซิอุสได้กลายเป็นกระบอกเสียงสำคัญในการต่อต้านการเหยียดผิวในวงการฟุตบอลและสนับสนุนคนผิวสี และรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซาเฮอร์ เมื่อนักฟุตบอลบอกกับเขาว่า “คุณเป็นคนผิวดำที่ขยัน ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะใช้ขาเทียมคู่ใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อกลับไปเล่นฟุตบอลและพบความสุข คุณคู่ควรกับสิ่งนั้น”
จากนั้นก็มีการเชิญชวนว่า “ผมขอเชิญคุณไปชมการแข่งขันของเรอัล มาดริด เราสามารถใช้เวลาอยู่ด้วยกันได้ทั้งวัน”
ซาเฮอร์รู้สึกท่วมท้นและลุกออกจากห้องไป ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็กลับมาพร้อมกับสวมเสื้อฟุตบอลวินิซิอุส จูเนียร์ ตัวใหม่ของเขา เขากล่าวว่าหวังว่าวันหนึ่งเขาจะได้รับวีซ่าและตอบรับคำเชิญนั้นได้
“บอกวินิซิอุสด้วยว่าผมรักเขา” เขากล่าว “ข้อความของเขาทำให้ผมมีกำลังใจอย่างมาก”
ฮาบีบาห์ มารดาของเขากล่าวว่า เธอรู้สึก “เหมือนทั้งโลกกำลังเชียร์ซาเฮอร์ อยากให้เขาประสบความสำเร็จ”
เรื่องราวของซาเฮอร์
ซาเฮอร์สูญเสียขาในปี 2024 ขณะที่เขาและมารดาติดอยู่ในกรุงคาร์ทูม เมืองส่วนใหญ่กลายเป็นสมรภูมิรบจากการต่อสู้ระหว่างกองทัพซูดานและ RSF อาหารและเสบียงพื้นฐานเริ่มขาดแคลน และครอบครัวไม่มีเงินเพียงพอที่จะหลบหนี เพื่อความอยู่รอด พวกเขาจึงขายถั่วเลนทิลตามท้องถนน
แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ซาเฮอร์และมารดากำลังทำงานเคียงข้างกัน โดรนก็โจมตี
“ฉันมองเขาและเขากำลังเลือดออก มีเลือดไปทั่วทุกที่” ฮาบีบาห์อธิบายเมื่อปีที่แล้ว เธอเสียใจมาก “เขาตื่นขึ้นมาและถามว่า ‘ทำไมแม่ถึงปล่อยให้พวกเขาตัดขาผม?’ ฉันตอบไม่ได้”
ในตอนนั้น ซาเฮอร์กำลังนั่งรถเข็นเคลื่อนที่ไปตามซากปรักหักพังในละแวกบ้านของเขา ผ่านรถยนต์ที่ถูกเผา รถถังที่ถูกทิ้งร้าง และบ้านเรือนที่พังทลาย ก่อนสงคราม ซาเฮอร์รักฟุตบอลมาก หลังจากเหตุโดรนโจมตี เขาสามารถเล่นได้เพียงบนเข่า ซึ่งเป็นกระบวนการที่เจ็บปวดและเสี่ยงต่อการติดเชื้อร้ายแรง
“ผมหวังว่าผมจะมีขาเทียมเพื่อที่ผมจะได้เล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ เหมือนเมื่อก่อน” เขากล่าวในตอนนั้น ดูเหมือนจะมีความหวังน้อยมากที่สิ่งนั้นจะเกิดขึ้น แต่เรื่องราวของเขาได้รับความสนใจไปไกลเกินกว่าซูดาน กระตุ้นให้เกิดการหลั่งไหลของการสนับสนุนจากผู้คนทั่วโลก
ในจำนวนนั้นคือ ดีน่า ลาติฟ ทนายความชาวซูดานที่อาศัยอยู่ในสหราชอาณาจักร หลังจากเห็นรายงานของ BBC เธอได้ช่วยนำแคมเปญออนไลน์ระดมทุน 45,000 ปอนด์ (ประมาณ 2 ล้านบาท) เพื่อค่ารักษาพยาบาลของเขา ซาเฮอร์ไม่สามารถรับการรักษาที่จำเป็นในซูดานได้ จึงต้องเดินทางออกจากประเทศ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เขาและมารดาไม่มีหนังสือเดินทาง และสูติบัตรของพวกเขาถูกทำลายระหว่างสงคราม
หลังจากวางแผนมาหลายเดือน เขาและมารดาก็สามารถบินไปไคโรได้ ซึ่งมีอพาร์ตเมนต์เตรียมไว้ให้พวกเขา พร้อมอาหารในตู้เย็นและการนัดหมายแพทย์เป็นที่เรียบร้อย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ความกังวลเร่งด่วนของพวกเขาไม่ใช่แค่การเอาชีวิตรอดอีกต่อไป
ซาเฮอร์เข้ารับการผ่าตัดเพิ่มเติม ตามด้วยการทำกายภาพบำบัดและการฝึกฝนหลายเดือนเพื่อเรียนรู้การใช้ขาเทียม เขายังได้รับการสนับสนุนทางจิตใจเพื่อช่วยให้เขารับมือกับความบอบช้ำทางจิตใจที่เขาประสบมา
“เขาเป็นคนขี้อาย ซึมเศร้านิดหน่อย” ดร. บินเทลมูน่า เอลตายิบ หนึ่งในแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับการดูแลของเขากล่าว “การทำให้เขายิ้มได้เกือบเป็นไปไม่ได้เลย แต่ตอนนี้คุณจะเห็นว่าเขากำลังหัวเราะ เขามั่นใจในตัวเองมาก”
ผู้ใกล้ชิดกล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงของเขาเป็นการเปลี่ยนแปลงทั้งทางจิตใจและร่างกาย และดีน่ากล่าวว่าตอนนี้ซาเฮอร์เผชิญหน้ากับชีวิตด้วยความมุ่งมั่นที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจ
ขณะที่เราใช้เวลากับซาเฮอร์ เขาก็หัวเราะและเล่นมุกชดเชยวัยเด็กที่สงครามพรากไปจากเขา เขากระตือรือร้นที่จะลองสิ่งใหม่ๆ ตั้งแต่การขี่ม้าไปจนถึงการปั่นจักรยาน และต้องการเป็นนักบินสายการบิน เขายังไม่ได้เล่นฟุตบอล แต่ตั้งตารอที่จะได้เล่นกับเพื่อนๆ ที่บ้าน
สำหรับฮาบีบาห์ การได้เห็นลูกชายฟื้นความมั่นใจกลับคืนมาทำให้เธอโล่งใจอย่างมาก แต่เธอกังวลเกี่ยวกับอนาคต การศึกษาของเขา และการที่เขาจะได้รับการยอมรับในซูดานได้อย่างไร ซึ่งเป็นประเทศที่ยังคงติดอยู่ในสงครามกลางเมือง
สถานการณ์ฉุกเฉินถูกยกเลิกในเมืองคาร์ทูม ซึ่งเป็นบ้านเกิดของพวกเขา โดยกองทัพซูดานกลับมาควบคุมพื้นที่ได้ แต่ทั่วทั้งเมืองหลวง อาคารต่างๆ ได้รับความเสียหาย ถูกเผาไหม้ ดำคล้ำ และถูกปล้นสะดม ความกังวลด้านความปลอดภัยยังคงมีอยู่ และ 41% ของประชากรซูดานกำลังประสบภาวะขาดแคลนอาหารระดับสูง ตามคำแถลงล่าสุดที่ออกโดยสหรัฐฯ และอีก 30 ประเทศตะวันตก กลุ่มนี้ยังเตือนถึง “ความเสี่ยงของการเกิดภาวะอดอยาก”
“ฉันหวังว่าเรื่องราวของซาเฮอร์จะไม่จบลงที่ตัวเขา” ดีน่ากล่าว เธอหวังว่าการฟื้นตัวของเขาจะดึงดูดความสนใจและเงินทุนมากขึ้นสำหรับเด็กชาวซูดานอีกหลายพันคนที่ได้รับบาดเจ็บที่เปลี่ยนแปลงชีวิต
ซาเฮอร์และมารดาของเขากลับไปที่คาร์ทูมแล้ว พวกเขาหวังว่าเมื่อเมืองมีความมั่นคงมากขึ้นในขณะนี้ เขาจะสามารถนำขาเทียมไปตรวจและปรับเปลี่ยนได้ที่นั่นเมื่อเขาเติบโตขึ้น แม้ว่าจะพบความปลอดภัยในไคโร แต่พวกเขาก็คิดถึงบ้านและครอบครัว
ที่มา: BBC News
